ادبیات

 حمد وستایش خدا

بسم الله الرحمن الرحیم/ باغ دل آدمیان را نسیم

بسم الله الرحمن الرحیم/ مصرع برجسته نثر قدیم

بسم الله الرحمن الرحیم /غنچه سر بسته راز حکیم

بسم الله الرحمن الرحیم/ هست صلائی سر خوان کریم ( جامی )

بسم الله الرحمن الرحیم/ اعظم اسمای علیم حکیم ( جامی )

بسم الله الرحمن الرحیم/ هست نمک برسرخوان کریم (معراج الدین واصف)

بسم الله الرحمن الرحیم/ آیت الطاف خدای کریم ( سید محمود آزاد )

بسم الله الرحمن الرحیم/ نص صحیح است وکلام حکیم ( خوانساری )

بسم الله الرحمن الرحیم /طائر فرخنده ی وحی قدیم ( محب علی خان )

بسم الله الرحمن الرحیم/ کعبه ی جان و دل اهل نعیم ( عبد الرئوف وحید )

بسم الله الرحمن الرحیم /حرف نخست است ز نظم حکیم

گوهر یک دانه ی درج قدیم/ نغمه ی مرغان ریاض قدیم

هست ز گلزار الهی شمیم/ مخزن الاسرار خدای کریم ( عبدالعلیم عاصم )

به نام خداوند جان و خرد/ کزین برتر اندیشه بر نگذرد ( فردوسی )

ای نام تو بهترین سر آغاز/ بی نام تو نامه کی کنم باز ( نظامی )

به نام آن که هستی نام ازاو یافت/ فلک جنبش زمین آرام ازاو یافت

فلک بر پای دار و انجم افروز /خرد را بی میانجی حکمت آموز ( نظامی )

به نام آن که گنج جسم و جان ساخت/ طلسم گنج جان هر دو جهان ساخت ( عطار )

به نام کردگار فرد بی چون/ که ما را از عدم آورد بیرون ( عطار )

به نام آن که جان را نور دین داد/ خرد را در خدا دانی یقین داد ( عطار )

به نام خدائی که جان آفرید/ سخن گفتن اندر زبان آفرید ( سعدی )

اول دفتر به نام ایزد دانا /صانع و پروردگار حی توانا ( سعدی )

به نام آن که جان را فکرت آموخت /چراغ دل به نور جان بر افروخت

توانائی که در یک طرفه العین/ زکاف و نون پدید آورد کونین( شبستری)

به نام آن که تن را نور جان داد /خرد را سوی دانائی عنان داد ( دهلوی )

به نام آن که جان را زندگی داد /طبیعت را به جان پایندگی داد( دهلوی )

به نام آن که جان ازاونشان یافت/ زبان آموخت حرف ونطق جان یافت ( دهلوی )

به نام پادشاه عالم عشق /که نامش هست نقش خاتم عشق (محمدعصار)

به نام چاشنی بخش زبان ها /حلاوت بخش معنی دربیان ها ( وحشی بافقی )

زهی نام تو سر دیوان هستی/ تورا برجمله هستی پیش دستی (وحشی بافقی )

بیا ساقی اسباب می ساز کن /سر خم به نام خدا باز کن ( فیاض لاهیجی )

آرم آغاز در این نامه زنو نام خدا را/ آن که آشفته ز گیسوی بتان خاطر ما را ( سامانی )

به نام دوست گشائیم دفتر دل را /به فر عشق فروزان کنیم محفل را (نظام وفا )

منبع : هزار سال آغاز سخن با نام خدا