تو فقط رکاب بزن !
تو فقط رکاب بزن !
من و خدا سوار دوچرخه زندگی شدیم!
این من بودم که اشتباه کردم و جلو نشستم !
فرمان دست من بود؛ سر دوراهی ها قل بم پر از دلهره می شد…
تا این که جایمان را عوض کردیم
حالا آرام شدم…
هر وقت از خدا می پرسم که کجا میرویم ؟
برمیگردد و با لبخند می گوید:
عزیزم! تو فقط رکاب بزن…
+ نوشته شده در جمعه بیست و ششم مهر ۱۳۹۲ ساعت 23:56 توسط جواد عطارزاده
|
آب دریا را اگر نتوان کشید هم به قدر تشنگی بایدچشید