ادبیات

ابیاتی که مصرع دوم آنها مشهورتر است

۱- گر دایره ی کوزه ز گوهر سازند
از کوزه همان برون ترآود که در اوست (بابا افضل)

۲-با سیه دل چه سود گفتن وعظ
نرود میخ آهنین در سنگ (سعدی)

۳-شکسته بال تر ز من در میان مرغان نیست
دلم خوش است که نامم کبوتر حرم است

۴-هر دم که دل به عشق دهی خوش دمی بود
در کار خیر حاجت هیچ استخاره نیست (حافظ)

۵-چنین است رسم سرای درشت
گهی پشت به زین و گهی زین به پشت (فردوسی)

۶-امیدوار بُوَد آدمی به خیر کسان
مرا به خیر تو امید نیست، شر مرسان (سعدی)

۷-صوفی نشود صافی تا در نکشد جامی
بسیار سفر باید ، تا پخته شود خامی

۸-در تنگنای حیرتم از نخوت رقیب
یا رب مباد آن که گدا معتبر شود (حافظ)

۹-در محفل خود راه مده همچو منی را
افسرده دل افسرده کند انجمنی را (قائم مقام)

۱۰-مرو به هند و بیا با خدای خویش بساز
به هر کجا که روی آسمان همین رنگ است

۱۱-منظر دل نیست جای صحبت اضداد
دیو چو بیرون رود فرشته در آید (حافظ)

۱۲-زلیخا مُرد از این حسرت, که یوسف گشته زندانی
چرا عاقل کند کاری که باز آرد پشیمانی….